Platforma WWF Polska chce przypomnieć, że rzeka nie ogranicza się wyłącznie do jej koryta, ale do całej doliny. To zakrzaczenia i zadrzewienia, które są zlokalizowane wzdłuż rzecznych brzegów stanowią o wartości przyrodniczej rzeki i o stopniu naturalności jej doliny. Podobnie jest z jeziorami, gdzie ważną rolę stanowią trzcinowiska, m.in. jako miejsce schronienia narybku i miejsce gniazdowania ptaków.
Konkurs fotograficzny trwa do 31 sierpnia.
Szczegółowe informacje na temat konkursu oraz regulamin znajduje się na wody.wwf.pl
Rzeki i jeziora znajdują się w kadrze Twoich zainteresowań? Planujesz spędzić wakacje na kajaku, łódce lub po prostu nad wodą? Kochasz polską przyrodę? Jeżeli choć na jedno pytanie odpowiedziałeś TAK, powinieneś wziąć udział w konkursie fotograficznym organizowanym przez WWF Polska. Uchwyć urodę wody i wygrywaj atrakcyjne nagrody na wody.wwf.pl!
wtorek, 6 sierpnia 2013
piątek, 2 sierpnia 2013
PCB co to jest i czy jest szkodliwe?
Nazwą „polichlorowane bifenyle” w skrócie PCB, określa się grupę związków organicznych, w których cząsteczce występują jako podstawniki w pierścieniach związków aromatycznych atomy chlorowca. Skrótowa nazwa jest umownym określeniem dla polichlorowanych bifenyli, terfenyli (PCT) i innych tego typu związków. Substancje te wyprodukowane zostały przede wszystkim w latach 1950-1970, przez różne firmy chemiczne na świecie. Na przełomie lat 60 i 70-tych okazało się, że PCB oprócz korzyści technicznych, stanowią zagrożenie dla środowiska, gdyż jako substancje odporne chemicznie i trudno ulegające biodegradacji, zaczynają kumulować się w łańcuchach troficznych powodując szereg skutków ubocznych w organizmach żywych.
PCB z racji posiadania znakomitych właściwości dielektrycznych ( czyli bardzo słabo przewodzące prąd), były szeroko stosowane jako składniki olejów elektroizolacyjnych wykorzystywanych w transformatorach, w kondensatorach, w urządzeniach niezbędnych dla uzyskania dobrej sprawności silników elektrycznych, w maszynach kopalnianych jako płyny hydrauliczne.
Polichlorowane bifenyle bardzo wolno ulegają biodegradacji.
W organizmach ludzkich nie ulegają rozkładowi, kumulują się, powodując trwałe uszkodzenia systemu nerwowego, wątroby, śledziony i nerek powodują zakłócenia w funkcjonowaniu systemu odpornościowego organizmu, zniekształcają kod genetyczny, powodując urodzenia mutantów, wywołują uszkodzenia wątroby, śledziony i nerek, uważane są za związek rakotwórczy.
Miejsca występowania PCB można podzielić na cztery zasadnicze grupy:
1. Urządzenia elektroenergetyczne (transformatory, kondensatory, luzowniki, prostowniki, wyłączniki, itp.)
2. Oleje mineralne skażone PCB,
3. Grunty i wody gruntowe,
4. Osady denne w zbiornikach wodnych
Należy pamiętać, że PCB mogą również w Waszych domach, mogą być zwłaszcza w starych sprzętach elektrycznych i elektronicznych np. radiach, telewizorach. Oczywiście do puki sprzęt jest w całości nic Wam raczej nie grozi ale już np. potłuczony telewizor może być groźny.
PCB z racji posiadania znakomitych właściwości dielektrycznych ( czyli bardzo słabo przewodzące prąd), były szeroko stosowane jako składniki olejów elektroizolacyjnych wykorzystywanych w transformatorach, w kondensatorach, w urządzeniach niezbędnych dla uzyskania dobrej sprawności silników elektrycznych, w maszynach kopalnianych jako płyny hydrauliczne.
Polichlorowane bifenyle bardzo wolno ulegają biodegradacji.
W organizmach ludzkich nie ulegają rozkładowi, kumulują się, powodując trwałe uszkodzenia systemu nerwowego, wątroby, śledziony i nerek powodują zakłócenia w funkcjonowaniu systemu odpornościowego organizmu, zniekształcają kod genetyczny, powodując urodzenia mutantów, wywołują uszkodzenia wątroby, śledziony i nerek, uważane są za związek rakotwórczy.
Miejsca występowania PCB można podzielić na cztery zasadnicze grupy:
1. Urządzenia elektroenergetyczne (transformatory, kondensatory, luzowniki, prostowniki, wyłączniki, itp.)
2. Oleje mineralne skażone PCB,
3. Grunty i wody gruntowe,
4. Osady denne w zbiornikach wodnych
Należy pamiętać, że PCB mogą również w Waszych domach, mogą być zwłaszcza w starych sprzętach elektrycznych i elektronicznych np. radiach, telewizorach. Oczywiście do puki sprzęt jest w całości nic Wam raczej nie grozi ale już np. potłuczony telewizor może być groźny.
czwartek, 2 maja 2013
Czy wiesz, że....
Polacy kupują rocznie około 300 milionów sztuk baterii., zawierających metale ciężkie (ołów, kadm, nikiel, cynk i rtęć), które nie ulegają neutralizacji i redukcji oraz szkodliwe substancje takie jak lit i mangan. Baterie mają bardzo krótki żywot i szybko trafiają do kosza, a uwalniane z nich metale ciężkie oraz cały szereg substancji toksycznych lub żrących wchodzących w skład baterii stanowią poważne zagrożenie.Tymczasem tylko ok. 10% Polaków segreguje zużyte baterie. Reszta trafia na śmietnik.
Fakt ten często wynika z niewiedzy na temat prawidłowego postępowania z różnymi odpadami komunalnymi oraz braku świadomości o szkodliwości baterii dla środowiska naturalnego. Traktując wszystkie baterie i akumulatory jako odpady niebezpieczne uchronimy siebie i środowisko naturalne od ich szkodliwego wpływu.
Jedna malutka bateria, którą mamy w zegarku, jest w stanie skazić metr sześcienny ziemi i nieporównywalnie większą ilość wód gruntowych.
Pamiętaj:
WSZYSTKIE BATERIE SĄ ODPADAMI NIEBEZPIECZNYMI
Jak prawidłowo postępować ze zużytymi bateriami?
1.Oddzielać wszystkie baterie od pozostałych odpadów,
2.Pamiętać o bateriach ukrytych w różnych przedmiotach,
3.Regularnie odnosić zużyte baterie do punktów zbiórki zużytych baterii.
To naprawdę wystarczy!
Fakt ten często wynika z niewiedzy na temat prawidłowego postępowania z różnymi odpadami komunalnymi oraz braku świadomości o szkodliwości baterii dla środowiska naturalnego. Traktując wszystkie baterie i akumulatory jako odpady niebezpieczne uchronimy siebie i środowisko naturalne od ich szkodliwego wpływu.
Jedna malutka bateria, którą mamy w zegarku, jest w stanie skazić metr sześcienny ziemi i nieporównywalnie większą ilość wód gruntowych.
Pamiętaj:
WSZYSTKIE BATERIE SĄ ODPADAMI NIEBEZPIECZNYMI
Jak prawidłowo postępować ze zużytymi bateriami?
1.Oddzielać wszystkie baterie od pozostałych odpadów,
2.Pamiętać o bateriach ukrytych w różnych przedmiotach,
3.Regularnie odnosić zużyte baterie do punktów zbiórki zużytych baterii.
To naprawdę wystarczy!
środa, 1 maja 2013
O rtęci....
Elektrośmieci i baterie zawierają substancje szkodliwe i toksyczne,
takie jak np. rtęć, ołów, kadm, które — gdy przedostaną się do gleby i wód
gruntowych — mogą poważnie zagrozić zdrowiu i życiu wszystkich
organizmów: roślin, zwierząt i ludzi.
Rtęć.
Zawarta jest w niektórych świetlówkach. W przypadku
przeniknięcia do gleby i wody może dostać się do organizmu
zwierząt i ludzi. Objawami zatrucia są: pogorszenie wzroku
i słuchu, zaburzenia koordynacji ruchu, konwulsje i drgawki.
Najcięższe przypadki mogą objawiać się paraliżem, głuchotą,
ślepotą, a nawet śmiercią.
Działanie biologiczne
Rtęć i większość jej związków jest silnie toksyczna i stanowi częste zanieczyszczenie środowiska. Jeżeli dostanie się do środowiska wodnego, mikroorganizmy metylują ją i w ten sposób powstaje związek metaloorganiczny – dimetylortęć. Jest on rozpuszczalny w tłuszczach, a zarazem bardzo toksyczny i trwały – jest to główna postać rtęci, która przedostaje się do organizmów żywych i kumuluje się w nich. Rtęć w środowisku w postaci dimetylortęci była przyczyną kilku przypadków masowego skażenia środowiska.
Rtęć wchłania się również przez drogi oddechowe w postaci par. Z płuc dostaje się do krwi, gdzie wnika do erytrocytów, w których jest utleniana. Pewne ilości rtęci wnikają też do mózgu i przenikają przez barierę łożyskową do krwi płodu. Wchłonięta w ten sposób rtęć wydala się z moczem i w niewielkim stopniu z kałem. Kumuluje się w nerkach uszkadzając je.
Toksyczność rtęci polega na niszczeniu błon biologicznych i łączeniu się z białkami organizmu. W ten sposób rtęć zakłóca wiele niezbędnych do życia procesów biochemicznych.
Ostre zatrucie parami rtęci wywołuje zapalenie płuc i oskrzeli prowadzące niekiedy do śmiertelnej niewydolności oddechowej. Inne objawy to: krwotoczne zapalenie jelit, niewydolność krążenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Uszkodzeniu ulegają również nerki i układ nerwowy.
Spożycie związków rtęci powoduje ślinotok, wymioty, krwawą biegunkę, martwicę błony śluzowej jelit. Pojawia się również pieczenie w przełyku. Podobnie jak w zatruciu drogą oddechową uszkodzone zostają nerki.
Zatrucie przewlekłe małymi ilościami rtęci powoduje początkowo niespecyficzne objawy takie jak ból głowy i kończyn, osłabienie. W późniejszym czasie dochodzi do zapaleń błon śluzowych przewodu pokarmowego, wypadania zębów i wystąpienia charakterystycznego niebiesko-fioletowego rąbka na dziąsłach. Obserwuje się też postępujące uszkodzenia OUN: zaburzenia snu, upośledzenie koncentracji, zaburzenia pamięci, zmiany w osobowości. Później pojawiają się drżenia rąk i nóg, niezborność chodu. Charakterystycznym objawem jest zmiana charakteru pisma na tzw. "drżące pismo". W zatruciu przewlekłym również obserwuje się uszkodzenie nerek.
takie jak np. rtęć, ołów, kadm, które — gdy przedostaną się do gleby i wód
gruntowych — mogą poważnie zagrozić zdrowiu i życiu wszystkich
organizmów: roślin, zwierząt i ludzi.
Rtęć.
Zawarta jest w niektórych świetlówkach. W przypadku
przeniknięcia do gleby i wody może dostać się do organizmu
zwierząt i ludzi. Objawami zatrucia są: pogorszenie wzroku
i słuchu, zaburzenia koordynacji ruchu, konwulsje i drgawki.
Najcięższe przypadki mogą objawiać się paraliżem, głuchotą,
ślepotą, a nawet śmiercią.
Działanie biologiczne
Rtęć i większość jej związków jest silnie toksyczna i stanowi częste zanieczyszczenie środowiska. Jeżeli dostanie się do środowiska wodnego, mikroorganizmy metylują ją i w ten sposób powstaje związek metaloorganiczny – dimetylortęć. Jest on rozpuszczalny w tłuszczach, a zarazem bardzo toksyczny i trwały – jest to główna postać rtęci, która przedostaje się do organizmów żywych i kumuluje się w nich. Rtęć w środowisku w postaci dimetylortęci była przyczyną kilku przypadków masowego skażenia środowiska.
Rtęć wchłania się również przez drogi oddechowe w postaci par. Z płuc dostaje się do krwi, gdzie wnika do erytrocytów, w których jest utleniana. Pewne ilości rtęci wnikają też do mózgu i przenikają przez barierę łożyskową do krwi płodu. Wchłonięta w ten sposób rtęć wydala się z moczem i w niewielkim stopniu z kałem. Kumuluje się w nerkach uszkadzając je.
Toksyczność rtęci polega na niszczeniu błon biologicznych i łączeniu się z białkami organizmu. W ten sposób rtęć zakłóca wiele niezbędnych do życia procesów biochemicznych.
Ostre zatrucie parami rtęci wywołuje zapalenie płuc i oskrzeli prowadzące niekiedy do śmiertelnej niewydolności oddechowej. Inne objawy to: krwotoczne zapalenie jelit, niewydolność krążenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Uszkodzeniu ulegają również nerki i układ nerwowy.
Spożycie związków rtęci powoduje ślinotok, wymioty, krwawą biegunkę, martwicę błony śluzowej jelit. Pojawia się również pieczenie w przełyku. Podobnie jak w zatruciu drogą oddechową uszkodzone zostają nerki.
Zatrucie przewlekłe małymi ilościami rtęci powoduje początkowo niespecyficzne objawy takie jak ból głowy i kończyn, osłabienie. W późniejszym czasie dochodzi do zapaleń błon śluzowych przewodu pokarmowego, wypadania zębów i wystąpienia charakterystycznego niebiesko-fioletowego rąbka na dziąsłach. Obserwuje się też postępujące uszkodzenia OUN: zaburzenia snu, upośledzenie koncentracji, zaburzenia pamięci, zmiany w osobowości. Później pojawiają się drżenia rąk i nóg, niezborność chodu. Charakterystycznym objawem jest zmiana charakteru pisma na tzw. "drżące pismo". W zatruciu przewlekłym również obserwuje się uszkodzenie nerek.
wtorek, 30 kwietnia 2013
Czy wiecie, że....
Telefon komórkowy może zawierać aż 40 pierwiastków, w tym metale takie
jak miedź, cyna, kobalt, ind, antymon oraz metale szlachetne — pallad, srebro
i złoto. Złoto wykorzystywane jest w układach elektronicznych telefonów
komórkowych, ponieważ przewodzi prąd lepiej niż miedź.
W jednym telefonie metali szlachetnych jest niewiele — zaledwie od kilku do kilkuset
miligramów. Pierwiastki szkodliwe również są w niewielkich ilościach, jednak nawet niewielkie ilości dostajac sie do gleby czy wody mogą ją skazić, tym bardziej kiedy odpady liczy się na kilogramy czy tony, sytuacja wygląda inaczej…
jak miedź, cyna, kobalt, ind, antymon oraz metale szlachetne — pallad, srebro
i złoto. Złoto wykorzystywane jest w układach elektronicznych telefonów
komórkowych, ponieważ przewodzi prąd lepiej niż miedź.
W jednym telefonie metali szlachetnych jest niewiele — zaledwie od kilku do kilkuset
miligramów. Pierwiastki szkodliwe również są w niewielkich ilościach, jednak nawet niewielkie ilości dostajac sie do gleby czy wody mogą ją skazić, tym bardziej kiedy odpady liczy się na kilogramy czy tony, sytuacja wygląda inaczej…
sobota, 30 marca 2013
Wielkanoc...
Zdrowych, Pogodnych Świąt Wielkanocnych,
pełnych wiary, nadziei i miłości.
Radosnego, wiosennego nastroju,
serdecznych spotkań w gronie rodziny
i wśród przyjaciół
oraz wesołego "Alleluja":)
pełnych wiary, nadziei i miłości.
Radosnego, wiosennego nastroju,
serdecznych spotkań w gronie rodziny
i wśród przyjaciół
oraz wesołego "Alleluja":)
piątek, 29 marca 2013
Co zrobić z elektrośmieciem?
Elektrośmieci to wszystkie zużyte urządzenia elektryczne
i elektroniczne (ZSEE), działające kiedyś na prąd lub na baterie
– pralki, lodówki,monitory, odbiorniki telewizyjne, komputery, drukarki, a takzezabawki i gadżety elektroniczne, oraz pozostały zarówno drobny jak i wielkogabarytowy sprzet AGD, RTV i IT.
Klasyfikowane są one jako odpady niebezpieczne, ponieważ zawierają
substancje niebezpieczne ( m.in. kadm, ołów, rtęć, PCB, freony ). Elektrośmieci powinny być zbierane selektywnie, następnie poddane bezpiecznemu przetworzeniu i przekazane do recyklingu.
Pamiętaj, że urządzenie, które w chwili zakupu wydaje ci się niezbędne, za jakiś czas się zużyje. Jeśli zepsutego sprzętu nie da się naprawić lub urządzenie szybko stało się bardzo nienowoczesne, będziesz trzeba się go pozbyć, jak każdego innego śmiecia. Wówczas pojawi się problem zarówno finansowym (znów trzeba kupić nowy model), jak i logistyczny – gdzie grata, który zawiera toksyczne substancje, wyrzucić.
Dlatego zawsze warto wybierać sprzęt naprawdę dobrej jakości i z długim okresem gwarancji. Warto równiez upewnić sie, czy jest to model energooszczędny.
Jak się pozbyć elektrośmieci?
Za wyrzucenie ich do śmietnika (lub postawienie obok) grozi kara grzywny do 5 tysięcy złotych.
Kierując się prawem i sumieniem ekologicznym, możesz się pozbyć elektrośmieci na cztery sposoby: Oddać do sklepu w momencie zakupu nowego sprzętu tego samego typu. Kupując np. nowy telewizor, mikser lub lodówkę, możesz pozostawić stare urządzenie.
Odwieźć do gminnego punktu zbierania elektrośmieci. Adres takiego punktu dostaniesz w swoim urzędzie gminy lub znajdziesz na jego stronie internetowej. Możesz tam odwieźć dowolną ilość elektroodpadów.
Możesz rónież zostawić w serwisie zajmującym się naprawą zepsutych urządzeń, ale tylko gdy okaże się, że koszt naprawy jest wyższy niż cena zakupu nowego urządzenia lub gdy czynności serwisowe są nieskuteczne.
Oddać sprzęt, nie ruszając się z domu. Wystarczy zadzwonić do specjalistycznej firmy, która nieodpłatnie, lub za uzgodnioną niewielką kwotę, odbierze zużyte urządzenia. Takich firm na rynku jest wiele, nie powinno wiec być zadnego problemu ze znalezieniem takiego odbiorcy.
W internecie jak również na ogłoszeniach rozwieszanych gdzie się da mozna równiez znaleźć mnóstwo osób prywatnych zajmujacych sie zbieraniem takiego sprzętu. Dlaczego nie warto korzystać z ich usług, które być moze również beda darmowe?
Oddajac stare elektrosprzęty do specjalistycznej firmy (zakładu przetwarzania) mamy pewność ze sprzęt zostanie przetworzony właściwie i poddany do recyklingu. Przy oddawaniu tzw. Panu Edziowi nie ma takiej pewności, co więcej nie ma nad tym zadnej kontroli. Wiadomo, ze prawdopodobnie pan Edzio sprzęt przetworzy we wlasnym zakresie (czego nie wlno robić! do przetarzania zużytego sprzętu konieczne jest uzyskanie pozwolenia tzw. decyzji od Ministerstwa Środowiska) tak wiec zapewne pan Edzio rozbierze sprzęt w garażu, to co przedstawia jakąś wartość czyli co da się sprzedać- sprzeda, a co z elementami, ktore nie są opłacalne? Zazwyczaj za utylizację tych elementow trzeba zapłacić a jaką mamy pewność, że pan Edzio tak zrobi? Najprawdopodobniej wyrzuci to co nieprzydatne w najlepszym razie do jakiegoś smietnika, w najgorszym wyrzuci do lasu bądź do rzeki...
Naprawdę warto zwrócić uwagę komu oddaje się zużyty sprzęt. Zawsze można zapytać odbierającego czy działa zgodnie z prawem- prowadzący taką działalność legalnie z pewnością na takie pytaie się nie obruszy a cierpliwie odpowie na wsztstkie pytania.
i elektroniczne (ZSEE), działające kiedyś na prąd lub na baterie
– pralki, lodówki,monitory, odbiorniki telewizyjne, komputery, drukarki, a takzezabawki i gadżety elektroniczne, oraz pozostały zarówno drobny jak i wielkogabarytowy sprzet AGD, RTV i IT.
Klasyfikowane są one jako odpady niebezpieczne, ponieważ zawierają
substancje niebezpieczne ( m.in. kadm, ołów, rtęć, PCB, freony ). Elektrośmieci powinny być zbierane selektywnie, następnie poddane bezpiecznemu przetworzeniu i przekazane do recyklingu.
Pamiętaj, że urządzenie, które w chwili zakupu wydaje ci się niezbędne, za jakiś czas się zużyje. Jeśli zepsutego sprzętu nie da się naprawić lub urządzenie szybko stało się bardzo nienowoczesne, będziesz trzeba się go pozbyć, jak każdego innego śmiecia. Wówczas pojawi się problem zarówno finansowym (znów trzeba kupić nowy model), jak i logistyczny – gdzie grata, który zawiera toksyczne substancje, wyrzucić.
Dlatego zawsze warto wybierać sprzęt naprawdę dobrej jakości i z długim okresem gwarancji. Warto równiez upewnić sie, czy jest to model energooszczędny.
Jak się pozbyć elektrośmieci?
Za wyrzucenie ich do śmietnika (lub postawienie obok) grozi kara grzywny do 5 tysięcy złotych.
Kierując się prawem i sumieniem ekologicznym, możesz się pozbyć elektrośmieci na cztery sposoby: Oddać do sklepu w momencie zakupu nowego sprzętu tego samego typu. Kupując np. nowy telewizor, mikser lub lodówkę, możesz pozostawić stare urządzenie.
Odwieźć do gminnego punktu zbierania elektrośmieci. Adres takiego punktu dostaniesz w swoim urzędzie gminy lub znajdziesz na jego stronie internetowej. Możesz tam odwieźć dowolną ilość elektroodpadów.
Możesz rónież zostawić w serwisie zajmującym się naprawą zepsutych urządzeń, ale tylko gdy okaże się, że koszt naprawy jest wyższy niż cena zakupu nowego urządzenia lub gdy czynności serwisowe są nieskuteczne.
Oddać sprzęt, nie ruszając się z domu. Wystarczy zadzwonić do specjalistycznej firmy, która nieodpłatnie, lub za uzgodnioną niewielką kwotę, odbierze zużyte urządzenia. Takich firm na rynku jest wiele, nie powinno wiec być zadnego problemu ze znalezieniem takiego odbiorcy.
W internecie jak również na ogłoszeniach rozwieszanych gdzie się da mozna równiez znaleźć mnóstwo osób prywatnych zajmujacych sie zbieraniem takiego sprzętu. Dlaczego nie warto korzystać z ich usług, które być moze również beda darmowe?
Oddajac stare elektrosprzęty do specjalistycznej firmy (zakładu przetwarzania) mamy pewność ze sprzęt zostanie przetworzony właściwie i poddany do recyklingu. Przy oddawaniu tzw. Panu Edziowi nie ma takiej pewności, co więcej nie ma nad tym zadnej kontroli. Wiadomo, ze prawdopodobnie pan Edzio sprzęt przetworzy we wlasnym zakresie (czego nie wlno robić! do przetarzania zużytego sprzętu konieczne jest uzyskanie pozwolenia tzw. decyzji od Ministerstwa Środowiska) tak wiec zapewne pan Edzio rozbierze sprzęt w garażu, to co przedstawia jakąś wartość czyli co da się sprzedać- sprzeda, a co z elementami, ktore nie są opłacalne? Zazwyczaj za utylizację tych elementow trzeba zapłacić a jaką mamy pewność, że pan Edzio tak zrobi? Najprawdopodobniej wyrzuci to co nieprzydatne w najlepszym razie do jakiegoś smietnika, w najgorszym wyrzuci do lasu bądź do rzeki...
Naprawdę warto zwrócić uwagę komu oddaje się zużyty sprzęt. Zawsze można zapytać odbierającego czy działa zgodnie z prawem- prowadzący taką działalność legalnie z pewnością na takie pytaie się nie obruszy a cierpliwie odpowie na wsztstkie pytania.
Subskrybuj:
Posty (Atom)






.jpg)



